Þverofinn ( Radíal ) hjólbarði
Radíal uppbygging hjólbarða samanstanda af þverofnum belgþráðum sem liggja frá kant/sætisvír til kant/sætisvírs. Hver þráður er lagður þannig að hann myndi 90° horn við akstursátt. Ofaná belgþræðina, undir banann, eru síðan lögð belti, stál vírbelti, að grunni tvö lög. Stálvírbeltin eru lögð ofan á hvort annað og mynda vírbeltin horn sem ákvarðast af því hvernig barða um er að ræða. Þykkt stálvír beltanna og belgþráðanna er einnig háð því hvernig barða um er að ræða sem gerir verk hvors hluta sérhæfðara.
Með mismunandi barða er átt við fólksbíla uppí hjólaskóflubarða og allt þar á milli.
Á þessari mynd sjáum við nánar hve sérhæfður hvor hlutinn er. Belgþræðir og styrkur í hlið barðans er einfalt þunnt lag af textílefni (misjafnt eftir börðum). Gúmmílagið sem umlykur belgþræðina er einnig þunnt. Undir bananum liggur sama belgþráðarlagið og í hliðinni með stálvírbeltum ofaná. Þessi hönnun gefur okkur sveigjanlegar hliðar og stífan og sterkan bana.
Í hliðum radíalhjólbarða sjáum við hvernig belgþræðirnir liggja, hver sjálfstæð eining, vætt í gúmmíblöndu til að ná betri bindingu/ viðloðun við gúmmíefnið í hlið barðans og annarra gúmmílaga sem í hliðum og bana geta verið. Við banann eru hlutirnir eilítið flóknari, belgþráðarlögin liggja áfram frá hliðunum og undir banann þar sem stálvírbeltin liggja ofaná með styrktargúmmílagi/lögum á milli. Vírbeltin mynda þríhyrningslagaðan netmöskva.
Í hliðunum er mjög lítil innri hreyfing milli samsíða þráðanna og gúmmímassinn er þunnur. Þess vegna er mjög lítil hitauppbygging þar. Í bananum, þar sem sterkur og stöðugur stálvírmöskvinn liggur, eru afar litlar líkur á að hann nái að aflagast vegna styrkleika netsins. Af þessum sökum nær formið að halda jafnvægi á fletinum og þegar barðinn rúllar breiðir hann úr sér líkt og köngullóarvefur. Vegna þess að baninn aflagast ekki endast radíal barðar mun lengur og bensíneyðsla verður minni.
Radíal barðinn liggur nánast alveg flatur á veginum, jafnvel án þunga. Snertiflöturinn er mjög breiður. Þegar þungi leggst á barðann lengist snertiflötur hans án þess að missa nokkuð af breiddinni. Mynsturbitarnir grípa vel í undirlagið og gefa hámarksgrip vegna stöðugleika banans. Þegar barðinn rúllar hverfur mikið af ójöfnum vegarins og ökumaðurinn verður minna var við þær vegna sveigjanleika og mýktar hliðanna.

Þegar barðinn rúllar helst breidd hans mjög jöfn og stöðug. Það er aðeins lengd snertiflatarins sem breytist við aukinn þunga. Sporvídd barðans breytist þ.a.l. ekki á ójöfnu undirlagi.
Hliðarkraftar hafa lítil sem engin áhrif á stöðugleika banans vegna sjálfstæðrar virkni sveigjanlegra hliða barðans. Hliðarnar virka einsog lamir milli felgunnar og banans og gerir honum kleyft að liggja stöðugum við undirlagið. Rásfesta radíalbarðans er því mjög mikil jafnvel þó hann verði fyrir sterkum hliðarkröftum.